15.11.2010, 02:12
Przesyłam fragment obiecanego tekstu:
Huk uderzeń w worek treningowy miesza się z graną na saksofonie melodią. Ta kombinacja dźwięków, to jazzowy standard Jimmy’ego Forresta i pięści Sonny’ego Listona. „Night Train” to prosty i chwytliwy numer. Nieskomplikowana nuta bardzo odpowiadała Sonny’emu i wprawiała go w treningowy rytm. W 1952 r. „Nocny pociąg” był nr 1 na rhythm & bluesowych listach przebojów. W tym samym roku Liston wyszedł z więzienia stanowego w Jefferson City, w którym nauczył się dwóch rzeczy – boksować i pisać swoje imię. Tak jak wielu młodych czarnych z południa z tego czasu, nie miał on szansy na chociaż podstawową edukację.
Tak wiele gęb do wykarmienia na farmie,
Sonny był urodzony jako drugi od końca,
Jego matula uciekła, a ojciec bił go do kości,
Wyrósł dziko i nigdy nie zaznał miłości.
Charles L. Liston przyszedł na świat 8 maja 1932 roku. Prawdopodobnie 8 maja 1932 roku, gdyż data jego prawdziwych urodzin nie jest dokładnie znana. Był 24. z 25 dzieci Tobe’a Listona – biednego farmera dzierżawiącego 50 akrów w Sand Slough w stanie Arkansas. Matką Listona była Helen Baskin – druga żona Tobe’a, dla której Charles był 12. dzieckiem.
Dzień jego narodzenia – jak tłumaczył sam Liston, został wyryty przez jego ojca na drzewie nieopodal ich rodzinnego domu. Tym domem była drewniana chata przy polu bawełny. Pewnego dnia drzewo z datą urodzin ścięto, a informacja o dniu narodzin Charlesa L. Listona przepadła bezpowrotnie. Nie wiadomo również jakie imię stoi za inicjałem „L.”. Przed ostatniemu dziecku Listonów imiona nadała akuszerka. Drugie z nich zostało zapomniane.
Charles pracował razem z całym rodzeństwem na owym polu bawełny i nie wspominał dobrze tych wczesnych lat i twardej ręki ojca Tobe’a. Liston wychowywał się w domu, w którym uważano, że jeżeli jesteś wystarczająco silny aby wziąć jedzenie ze stołu, to jesteś też wystarczająco silny aby pracować. Jedyną odskocznią dla Charlesa było pływanie w pobliskim jeziorze oraz jazda na rodzinnym mule. Gdy zwierzę padło, do ciągnięcia pługu wykorzystywany był właśnie on - na polecenie ojca. Sonny nie wspominał dobrze również i samego seniora rodu. - Jedyną rzeczą jaką kiedykolwiek dostałem od ojca, były baty - wspominał.
W 1946 r. Helen uciekła z Arkansas na północ do St. Louis, gdzie znalazła pracę w fabryce. Niedługo później pole bawełny opuścił również Sonny, który wyruszył za matką. Na bilet w jedną stronę do St.Louis zarobił sprzedając worek pekanów. Angielskie słowo pecan pochodzi z języka Indian i oznacza "orzech zbyt twardy do zgniecenia dłonią".
Miał lewą jak młot Johna Henry'ego,*
Prawą jak bicz,
W mroku wzbudzał strach wraz z bandziorami,
A wszyscy cwaniacy jak ołów padali.
*John Henry – amerykański bohater ludowy. Czarny niewolnik, który stanął do rywalizacji z maszyną parową przy budowie trasy kolejowej, aby uratować swoje miejsce pracy oraz innych robotników. Henry wygrał wyścig, jednak zmarł z wycieńczenia po jego zakończeniu. Po śmierci został zastąpiony przez maszynę.
Huk uderzeń w worek treningowy miesza się z graną na saksofonie melodią. Ta kombinacja dźwięków, to jazzowy standard Jimmy’ego Forresta i pięści Sonny’ego Listona. „Night Train” to prosty i chwytliwy numer. Nieskomplikowana nuta bardzo odpowiadała Sonny’emu i wprawiała go w treningowy rytm. W 1952 r. „Nocny pociąg” był nr 1 na rhythm & bluesowych listach przebojów. W tym samym roku Liston wyszedł z więzienia stanowego w Jefferson City, w którym nauczył się dwóch rzeczy – boksować i pisać swoje imię. Tak jak wielu młodych czarnych z południa z tego czasu, nie miał on szansy na chociaż podstawową edukację.
Tak wiele gęb do wykarmienia na farmie,
Sonny był urodzony jako drugi od końca,
Jego matula uciekła, a ojciec bił go do kości,
Wyrósł dziko i nigdy nie zaznał miłości.
Charles L. Liston przyszedł na świat 8 maja 1932 roku. Prawdopodobnie 8 maja 1932 roku, gdyż data jego prawdziwych urodzin nie jest dokładnie znana. Był 24. z 25 dzieci Tobe’a Listona – biednego farmera dzierżawiącego 50 akrów w Sand Slough w stanie Arkansas. Matką Listona była Helen Baskin – druga żona Tobe’a, dla której Charles był 12. dzieckiem.
Dzień jego narodzenia – jak tłumaczył sam Liston, został wyryty przez jego ojca na drzewie nieopodal ich rodzinnego domu. Tym domem była drewniana chata przy polu bawełny. Pewnego dnia drzewo z datą urodzin ścięto, a informacja o dniu narodzin Charlesa L. Listona przepadła bezpowrotnie. Nie wiadomo również jakie imię stoi za inicjałem „L.”. Przed ostatniemu dziecku Listonów imiona nadała akuszerka. Drugie z nich zostało zapomniane.
Charles pracował razem z całym rodzeństwem na owym polu bawełny i nie wspominał dobrze tych wczesnych lat i twardej ręki ojca Tobe’a. Liston wychowywał się w domu, w którym uważano, że jeżeli jesteś wystarczająco silny aby wziąć jedzenie ze stołu, to jesteś też wystarczająco silny aby pracować. Jedyną odskocznią dla Charlesa było pływanie w pobliskim jeziorze oraz jazda na rodzinnym mule. Gdy zwierzę padło, do ciągnięcia pługu wykorzystywany był właśnie on - na polecenie ojca. Sonny nie wspominał dobrze również i samego seniora rodu. - Jedyną rzeczą jaką kiedykolwiek dostałem od ojca, były baty - wspominał.
W 1946 r. Helen uciekła z Arkansas na północ do St. Louis, gdzie znalazła pracę w fabryce. Niedługo później pole bawełny opuścił również Sonny, który wyruszył za matką. Na bilet w jedną stronę do St.Louis zarobił sprzedając worek pekanów. Angielskie słowo pecan pochodzi z języka Indian i oznacza "orzech zbyt twardy do zgniecenia dłonią".
Miał lewą jak młot Johna Henry'ego,*
Prawą jak bicz,
W mroku wzbudzał strach wraz z bandziorami,
A wszyscy cwaniacy jak ołów padali.
*John Henry – amerykański bohater ludowy. Czarny niewolnik, który stanął do rywalizacji z maszyną parową przy budowie trasy kolejowej, aby uratować swoje miejsce pracy oraz innych robotników. Henry wygrał wyścig, jednak zmarł z wycieńczenia po jego zakończeniu. Po śmierci został zastąpiony przez maszynę.