Recenzje Płyty "all The Roadrunning"

[Evelda]

dla zainteresowanych cd. artykułu (tłumaczenie oficjalne )

„...Dlatego pomysł połšczenia osłuchanego już brzmienia Knopflera z melodyjnym sopranem Harris jest wystarczajšco osobliwy, by okazał się strzałem w dziesištkę.
I rzeczywiœcie tak jest. "All the Roadrunning" - wydany ostatnio album zawierajšcy utwory w stylu country-folk to efekt ponad pięcioletniej współpracy pary artystów. Były one nagrywane - a następnie odkładane na półkę - pomiędzy solowymi przedsięwzięciami obojga i w chwilach wykradzionych rodzinnemu życiu.
Faktycznie, temat więzów rodzinnych (zarówno tych słabych, jak i bardzo silnych) zdominował całš płytę, co tłumaczy, dlaczego Knopfler pomyœlał o współpracy właœnie z Harris – chciał, by pomogła mu zmienić jego utwory z jednostronnych monologów w dialog między mężczyznš i kobietš.
- Pracowałem nad "Sailing to Philadelphia" i miałem już "Red Staggerwing". Takie piosenki nazywam kokieteryjnymi. Zdšżyłem nagrać ten utwór, a wtedy zjawiła się Emmy i zaœpiewała go. Okazało się, że wnosi do niego coœ nowego. Nadała mu charakter – opowiada Knopfler.
Dwa utwory pochodzšce z okresu, gdy przygotowywał album "Sailing to Philadelphia" – "Red Staggerwing" i "Donkey Town" – dały poczštek współpracy, która rozwijała się powoli na dwóch kontynentach. Knopfler i Harris, stanowišcy eklektyczne połšczenie gatunków muzycznych, przyjaŸniš się od roku 1986, kiedy to spotkali się na telewizyjnym nagraniu poœwięconym muzyce Cheta Atkinsa. Rok póŸniej nagrali kolejne dwa utwory. Wkrótce potem Harris przyjechała do Londynu, gdzie oboje wzięli udział w koncercie ku czci Hanka Williamsa.
- Czułem, że z tego coœ wyniknie – wspomina Knopfler, który rozpoczšł swojš karierę jako lider i gitarzysta grupy rockowej Dire Straits, następnie tworzył muzykę do filmów fabularnych. Ma też na koncie kilka solowych albumów, które tematykš stawały się coraz bliższe zwyczajnemu życiu. Kiedy zaproponował Harris dokończenie wspólnego przedsięwzięcia, ta nie wahała się ani chwilę.
- Mark zadzwonił do mnie i powiedział "Mamy cztery kawałki. Skończmy ten album". Miałam przyjechać do Nashville. Szczerze zachęcał mnie, żebym włšczyła tam kilka własnych piosenek. Namówiłam go, by zaœpiewał fragment "Belle Starr" i wtedy okazało się, że idealnie pasuje on do "Staggerwing". Ta płyta to zbiór perełek - mówi Harris.
Piosenka zamykajšca płytę stanowi też ostatni utwór nagrany przez artystów. Ale "If This Is Goodbye" porusza najmocniej na tej płycie. Został zainspirowany przez uwięzionych w World Trade Center ludzi dzwonišcych do swych bliskich z telefonów komórkowych na chwilę przed tragediš. Zdaniem Harris, stanowi on podsumowanie poprzednich.
- Wszystkim udziela się uczucie przerażenia i smutku. Ta płyta opowiada o zwyczajnym życiu, które tak naprawdę jest niezwykłe. Trzeba ubrać je w słowa, a Mark robi to w piękny sposób.”

Hmm... Nie mamy wštpliwoœci, prawda?

Kokieteryjny Red Staggerwing? O tak, od poczštku czuliœmy, że Mareczek puszcza nim do nas oko, nieprawdaż?

PS. Dla Tych, którzy jednak wolš w oryginale: uniting two voices...