Recenzje Płyty "all The Roadrunning"

[macsa]

Dobra robota !!

[grzegorz]

Gdyby nie to, że płytę już posiadam, to po przeczytaniu tej recenzji szybko biegłbym do sklepu. A tak włšczam tylko 'repeat all' w odtwarzaczu i jest ok.
To dobra recenzja o płycie a nie o tym czy Mark chce zarobić i szuka nowych możliwoœci w tym temacie.

[ania]

...gdyby nie ta 'wielka woda' wyslalabym autorowi 'mississippi' w postaci magnoli bo po lekturze nawet love and happiness brzmi troszke lepiej

[aaadam]

brawo! œwietna robota!

[Robson]

Też bardzo mi się podoba Rzetelna, fachowa robota i co bardzo ważne opisany utwór po utworze ale nie mogło być inaczej skoro recenzja jest pióra Kuby.

[jambore]

Przypuszczam ,że Olapha

[Robson]

Ale podpisane jest Kuba Olesiński przecież :wacko:

[jambore]

znowu dałem ciała???? :o

[olaph72]

Autorem jest Kooba, redaktorem - ja.

[jambore]

No to dałem tylko pół ciała

[StonyRoadRider]

Originally posted by grzegorz@May 3 2006, 11:13 AM
Gdyby nie to, że płytę już posiadam, to po przeczytaniu tej recenzji szybko biegłbym do sklepu.

A ja szybko włożyłem płytę do mojego starego sprzętu grajšcego i nacisnšłem "play"

Ja odbieram muzykę w dużym stopniu intuicyjnie, albo mi się coœ podoba, albo nie. Często nie wiem, dlaczego coœ do mnie przemawia lub odrzuca, nawet jak się nad tym zastanawiam. Recenzent natomiast musi to nazwać, i to w sposób, który czytelnikowi wyda się atrakcyjny. Stšd powstajš krzywdzšce oceny, tym bardziej, jeœli wpływ na ich powstawnie ma brak wiedzy.

[jambore]

Nie potrafie tego wytłumaczyc, - wstyd się przyznac ale nigdy nie wysłuchałem całej płyty oprócz DS i MK za jednym "podejœciem".
Nowš "Drogę" MK i EH słucham za jednym podejœciem i jeszcze repet all

[ptysia]

przeglšdam dzisiaj sobie teletydzień... kawka, œniadanie itp... i nagle o mało się nie zakrztusiłam... oto jest recenzja płyty MK & EH... i to jaka

w skrócie, bo recenzja jest doœć długa:

"Ten album nagrały dwie gwiazdy. Artyœci, którzy nikomu nie muszš nic udowadniać. Dlatego właœnie nie ma tu piosenek pisanych z myœlš o listach przebojów. Jest za to pięknie."

"Tym, co łšczy Harris i Knopflera, jest dojrzałoœć i klasa."

"Jednak największym smaczkiem All The Roadrunning nie sš melodie oraz aranżacyjne smaczki, a współbrzmienie głosów Harris i Knopflera. Chwilami słuchajšc tego albumu, mamy wrażenie, że to rozmowa dwojga dojrzałych partnerów. Jego niskie, szorstkie melorecytacje i jej wysoki, mocny œpiew dajš nam poczucie obcowania z mšdrš, doœwiadczonš parš. Dwojgiem luidzi, których mšdroœć życiowa przyda się każdemu z nas.

Tomasz Lada"

Jestem mile zaskoczona takš recenzjš w zwykłej gazecie telewizyjnej.

Drugi raz w życiu sięgnęłam po tš gazetę... to się nazywa szczęœcie

[jambore]

A tytuł brzmi "Piosenki ze smakiem"
"Nastrojowe, oparte na gitarowych tematach ballady".

[ania]

za to pan Ziebinski w Newsweek'a twierdzi, ze 'niby wszystko na plycie pasuje, brzmi znakomicie, ale czuje sie brak czegos'. Mark Knopfler jego zdaniem 'chyba zbyt powaznie podchodzi do granej przez siebie muzyki, pozbawiajac jej luzu'. W glosie Emmy 'zabraklo zas pasji', ktora ponoc pojawila sie w 'podobnych piosenkach na solowym albumie Ryana Adamsa 'Hearbreaker' .

zdecydowanie bardziej wole sniadanie i kawke z panem Lada

[Robson]

Ptysia a możesz całoœć przytoczyć to tak w razie gdybyœmy już nie dostali tego teletygodnia.

[ptysia]

Originally posted by Robson@May 12 2006, 01:19 PM
Ptysia a możesz całoœć przytoczyć to tak w razie gdybyœmy już nie dostali tego teletygodnia.

Proszę bardzo


Mark Knopfler i Emmylou Harris - Po raz pierwszy razem

Piosenki ze smakiem

Ten album nagrały dwie gwiazdy. Artyœci, którzy nikomu nie muszš nic udowadniać. Dlatego właœnie nie ma tu piosenek pisanych z myœlš o listach przebojów. Jest za to piękno.

Emmylou Harris za gwiazdę muzyki country została uznana przed blisko 40 laty. I mimo, że nowe albumy nagrywa rzadko, jej pozycja jest wcišż niepodważalna. Mark Knopfler osišgnšł wyżyny w latach 80., prowadzšc grupę Dire Straits. Jego zespół wylansował kilkanaœcie przebojów i sprzedał kilkadziesišt milionów płyt, zyskujšc aplauz zarówno ze strony publicznoœci, jak i krytyki. Po rozpadzie zespołu z powodzeniem prowadzi karierę solowš. Nie produkuje może teraz takiej iloœci przebojów, ale jego kolejne albumy sš wielkimi wydarzeniami, a na koncerty przychodzš komplety publicznoœci.

Choć zarówno Harris jak i Knopfler sš wielkimi gwiazdami, ich artystyczne drogi sš od siebie bardzo odległe. Choć były lider Dire Straits chwilami romansował z muzykš country, a Harris - w latach 70. - z rockiem, to wydawałoby się, że ich współpraca artystyczna jest niemożliwa, a nawet bezsensowna. A jednak...

Tym, co łšczy Harris i Knopflera, jest dojrzałoœć i klasa. Właœnie wokół nich został zbudowany ich wspólny album. Obydwoje nie muszš nic udowadniać, tworzyć na siłę piosenek z nadziejš na triumfy na listach przebojów. Mogli po prostu napisać dobre piosenki i wspólnie je nagrać.

Album "All the Roadrunning" wypełnia 12 utworów. To podobne do siebie w klimacie, oparte na gitarowych tematach, nastrojowe ballady. Snujš się leniwie, otulajšc słuchaczy smakami dojrzałoœci i spełnienia. Pozbawione nachalnoœci melodie kojš nas, sprawiajšc, że przy tej płycie doskonale odpoczywamy.

Jednak największym smaczkiem "All The Roadrunning" nie sš melodie oraz aranżacyjne smaczki, a współbrzmienie głosów Harris i Knopflera. Chwilami słuchajšc tego albumu, mamy wrażenie, że to rozmowa dwojga dojrzałych partnerów. Jego niskie, szorstkie melorecytacje i jej wysoki, mocny œpiew dajš nam poczucie obcowania z mšdrš, doœwiadczonš parš. Dwojgiem ludzi, których mšdroœć życiowa przyda się każdemu z nas.

Tomasz Lada"

[Robson]

Dziękuje Ptysia. I aż miło poczytać. Autor serio potraktował płytę i jak dla mnie bardzo trafnie odczytał jej mšdroœć i przesłanie.

[grzegorz]

Tacy porzšdni recenzenci, a w takich marnych gazetach pracujš.

[Marcin_Kr]

wzišłem właœnie do reki program tv (Tele Tydzień), pozycja może nienajambitniejsza ;]...
ale co tam piszš:

tytuł: PIOSENKI ZE ZMAKIEM

"... Ten album nagrały dwie gwiazdy. Artyœci, którzy nikomu nie muszš nic udowadniać. Slatego właœnie nie ma tu piosenek pisanych z myœlš o listach przebojów. Jest za to piękno..."

i to chyba motto recenzji, z którym nie zgodzić się trudno