Nowy album MK - Get Lucky :)

[elsinore]

Wybaczcie nieprofesjonalny opis wrażeń z amatorskiego punktu widzenia (słyszenia). Dopiero od soboty cieszę się albumem, który przesłuchałem ledwie kilkanaście razy. To zapewne za mało na ostateczne wyrażenie sądów, ale wrażeniami można się chyba podzielić ?
Wybrałem komplet CD + DVD, aczkolwiek odkąd zapuściłem CD, na DVD czasu jeszcze nie miałem.
To prawda. Płyta niesamowicie wpada w ucho. Setlista sama układa się w pamięci po dwóch - trzech przesłuchaniach, z czym ja na przykład miałem problem przy K2GC. Każdy utwór – wyjątkowy – chociaż jeśli mogę się przyczepić – do całości jakoś nie pasuje mi „You can’t beat the House” i „Monteleone”. Pierwszy – moim zdaniem taki „blusik” byłby dobry na oddzielną, tematyczną płytę, a tutaj jakoś mi się gryzie z pozostałymi – takie jam session po godzinach, kojarzy mi się raczej z wizją Marka z zespołem Sultans of Swing, o którym kiedyś pisałem i luźnym przygrywaniu przyjaciół przy szklance piwa. Nie dyskwalifikuję tego tematu, po prostu nie pasuje do całości.
Drugi – czyli "Monteleone" – w pierwszej chwili nijak nie potrafiłem sobie ułożyć tego walcowania z resztą płyty, sam w sobie temat ciekawy, ale chyba klimat nie ten. Filmowy, wielce poetycki walc. Ale jakoś nie tutaj.
Aha i jeśli jeszcze mogę powybrzydzać – to "The car was the one" – chyba wyraźnie słabszy od pozostałych.

A teraz o tym co mnie urzekło najbardziej: "Before gas & TV" – po prostu cudowny – to utwór z gatunku tych, które same z siebie porywają człowieka do innego świata i przenoszą w inną rzeczywistość, baśniowa wręcz kompozycja… Dla mnie numer 1. Drugi wyróżniający się dla mnie to "So far from the Clyde" – przepiękny klimat tej muzy i jakoś wypływający z niego "Piper to the end". Ktoś napisał, ze tylko Piper… nie kończy się jak pozostałe utwory, a jest wyciszony jakby płynął w dal – tak jest i jest to piękne i chyba przesz Mistrza zamierzone. Bardzo lubię „Border Reiver” i „Cleaning my gun”. Pierwszy świetnie wybrany na intro dla albumu, a drugi – ależ będzie rewelacyjnie brzmiał na koncertach – posłuchajcie go z głośnikami na maxa – przecudnie brzmi.
No i oczywiście najwyższej czystości perełka w postaci „Remembrance Day”. Bardzo dobry z pewnością, ale czy mnie zwala z nóg – chyba jeszcze nie do końca. Ciekaw byłem tych chórków w tle, trochę się ich obawiałem, po pierwszym, drugim przesłuchaniu byłem na „nie”, ale później jakoś mi się wkomponowały w całość utworu i już nie gryzą. Aczkolwiek nie zachwyca mnie tenże pomysł. Ale utwór pierwsza klasa z pewnością.
Póki co tyle z pierwszych wrażeń w obcowaniu z "Get lucky"

[dudageo]

a moim zdaniem "The car was the one" to trochę niedoceniany utwór... utwór ma klimat a i gitarka tak ładnie pobrzdękuje...

[Robson]

Ja też tak uważam i bardzo lubię "The Car Was The One" Mniej punktów natomiast przyznaję "Hard Shoulder" ale z czasem i do tego utworu się przekonałem.

[elsinore]

a moim zdaniem "The car was the one" to trochę niedoceniany utwór... utwór ma klimat a i gitarka tak ładnie pobrzdękuje...

Ja też tak uważam i bardzo lubię "The Car Was The One" Mniej punktów natomiast przyznaję "Hard Shoulder" ale z czasem i do tego utworu się przekonałem.

Kto wie, może macie rację, a moja niższa ocena tego utworu wynika po prostu z miejsca, w którym się znalazł w albumie - między "Cleaning my gun" a "Remembrance day". Z tymi perłami trudno konkurować...

Swoją drogą jeszcze jedno spostrzeżenie, czy nie uważacie że końcówka albumu lepiej brzmiałaby, gdyby zamienić miejscami "Get lucky" z "Remembrance day" ?

[Robson]

Tak możliwe że tak. Jednak tytułowy pasuje mi przed czymś absolutnie zchwycajacym a takim utworem jest dla mnie "So Far from The Clyde" Natomiast cały czas się zastanawiam nad pierwszym dźwiękami "Remembrance Day" Kiedy pierwszy raz uslyszalem ten utwór miałem skojarzenia nie wiedzieć czemu z kuligiem A że pierwsze skojarzenia najmocniejsze są tak więc cały czas mnie to nawiedza Ciekawe czy ma to jakiś ukryty kontekst tak jak np. te głosy które słychać w "Heart Full Of Holes" czy po prostu słysze coś czego nie ma Aha i w "Remembrance Day" Mark śpiewa jakby ciszej to też nieodparte moje wrażenie ale o tym już wspominałem. Brakuje mi głębi szczególnie w tym nagraniu na calej płycie.

[koobaa]

Rob,
Skojarzenia z kuligiem wynikają prawdopodobnie z dźwięku dzwoneczków, prawda?
Zdjęcie poniżej przedstawia morris men. To tancerze o których mowa w pierwszych wersach utworu. Spójrz na ich nogi i wszystko się wyjaśni

[Robson]

On your maypole green
see the winding morris men

Tak wszytko sie zgadza

[elsinore]

a moim zdaniem "The car was the one" to trochę niedoceniany utwór... utwór ma klimat a i gitarka tak ładnie pobrzdękuje...

Odszczekuję to co napisałem wcześniej. Sympatia do tego utworu wzrasta u mnie z każdym okrążeniem CD w odtwarzaczu...

[Robson]

Ja oprócz Knopflerowej klasyki jaką niewątpliwie na nowej płycie jest "Before Gas & TV", "Remembrance Day" i "So Far From The Clyde" szczególnie upodobalem sobie również "Monteleone" Przepiękny, wysmakowany i elegancki Knopfler

[koobaa]

A mnie Monteleone za bardzo nie podchodzi. To jednak klimaty, których u Knopflera mi nie brakuje. Wiem, że walczyki to jego słabość, ale nie chwyta mnie nimi za gardło - chyba, że naprawdę mają interesującą melodię. Z takich na myśl przychodzi Madame Geneva's.
Traktuję ten kawałek raczej jako ciekawostkę, choć przyznaję że jego geneza mi się podoba, tak jak kulisy jego powstania (ze skrawków e-maili jakie Mark dostawał od JM).
A więc reasumując:
Tekst, pomysł i aranżacja - na plus.
Melodia - bez punktów.

[Robson]

Ale klimacik "Monteleone" ma bardzo uroczy

[numitor]

A mnie Monteleone za bardzo nie podchodzi. To jednak klimaty, których u Knopflera mi nie brakuje. Wiem, że walczyki to jego słabość, ale nie chwyta mnie nimi za gardło - chyba, że naprawdę mają interesującą melodię. Z takich na myśl przychodzi Madame Geneva's.
Traktuję ten kawałek raczej jako ciekawostkę, choć przyznaję że jego geneza mi się podoba, tak jak kulisy jego powstania (ze skrawków e-maili jakie Mark dostawał od JM).
A więc reasumując:
Tekst, pomysł i aranżacja - na plus.
Melodia - bez punktów.

JM?

[Robson]

Tak Johna Monteleone.

[numitor]

Ok, dzięki .

[anrom]

Jakoś nikt nic nie pisze o utworze tytułowym. A dla mnie po tych kilku tygodniach z nową płytą to jest największa perełka. Przebija nawet Remembrance Day! Być może przez swą prostotę i lekkość. RD jest bardzo patetyczny - piękny, wręcz arcydzieło na miarę BIA. Ale Get Lucky urzeka mnie bardziej... Nie wiem na czym to polega, ale tak czuję.

[Bart]

Mnie w głowie najmocniej siedzi "Before gas & TV" Urzeka mnie klimat i mocno działa na wyobraźnię.

[anrom]

"Before gas & TV" to był mój pierwszy faworyt, teraz chyba na drugim miejscu, ale w zasadzie ta kolejność cały czas jeszcze się ustala. Oj lubię ten etap!

[Robson]

Tytułowy jest piękny i jeden z lepszych tekstów jakie napisał Mark Knopfler. Najbardziej osłuchany bo usłyszeliśmy go jako pierwszego. Z początku może brakowało elektrycznej gitary. Mark chciał inaczej i już wiem, że to było słuszne.

[koobaa]

Tytułowy jest niezły, ale nie niesie takiego ładunku emocjonalnego jak inne na tej płycie i dlatego nie będzie u mnie na szczycie

[Ania_M]

Tytułowy chyba dlatego, że nie mogłam z nim rozstać się w wakacje, zszedł dla mnie troszkę niżej w hierarchii piosenek z "Get Lucky". Za to stał się ulubioną po "So Far From The Clyde" i "Before Gas & TV" a przed "Monteleone" piosenką mojej mamy
Znacznie bardziej od tytułowego od samego początku podoba mi się open'er.
A obok mojego ukochanego kwartetu "Before Gas & TV"-"Remembrance Day"-"Piper To The End"-"So Far From The Clyde", którego zawsze potrzebuję by zacząć dobrze dzień, ostatnio coraz częściej pojawiają się "Hard Shoulder" i "The Car Was The One". A z kolei w "Cleaning My Gun" porywają mnie sposoby, jakich Mark używa, by modulować głosem