Po Koncercie Jarre'a

[Evelda]

To nie był (i z założenia nie miał być koncert, jak każdy inny (komercyjny, promujący nowy album (..)). To był – jak b.trafnie zauważył Robson – muzyczny spektakl, połączony ze szczególną lekcją historii. Kilka wybranych (zgodnie z odczuciami i wolą twórcy) muzycznych fragmentów, dedykowanych konkretnym Ludziom. Przypominających o konkretnych wydarzeniach. I – co chyba najistotniejsze – przygotowany przez nie-Polaka.
To nadaje/podkreśla ponadnarodowy wymiar Tamtych Wydarzeń.
Dlatego myślę, że próbując go oceniać, nie powinniśmy przykładać tej samej (typowej dla koncertów muz. rockowej, elektronicznej etc.) miarki.
Ale chyba rozumiem – Mencin, Macsa - Wasze odczucia. Do Jarre’a mam podobny sentyment. Właśnie uzmysłowiłam sobie, że mój pierwszy kontakt z jego muzyką musiał mieć miejsce właśnie w okolicach 80 roku... Pamiętam jak któregoś zimowego wieczora moją starszą (chorą wtedy) siostrę odwiedził przyjaciel... Aby ją czymś zająć (podnieść na duchu?) przytargał do nas swojego szpulowego Grundiga, z którego popłynęły odkrywczo świeże dla mnie wtedy dźwięki „Nights in White Satin” The Moody Blues... Bee Gees (Gorączka sobotniej nocy królowała )... „Tubular Bells” Oldfielda...(...) "Oxygene” Jarre’a...
„Muzyczne sesje” powtarzały się później wielokrotnie i chociaż moja siostra i jej przyjaciel jakoś woleli upajać się tymi dźwiękami w odosobnieniu , to i do mnie – nieznośnie ciekawskiej kilkulatki – nawet przez zamknięte drzwi jakieś docierały . Początki mojej muzycznej edukacji. Chyba nie zdążyłam za nią podziękować...
Niewiele rozumiałam z tamtych wydarzeń w sensie politycznym, ale jakoś podświadomie czułam ich niecodzienność... Mam też jeszcze przed oczami różne „obrazki”, np. taki jak przyjaciel siostry musiał pospiesznie się żegnać i wychodzić, aby zdążyć przed godziną policyjną...
Ta muzyka rozjaśniała i nadawała niezwykłych barw tamtym szarym i smutnym czasom. Szczególnie Jarre przenosił nas w inny – kosmiczny wręcz – wymiar. Zawsze to potrafił.
Z tych wszystkich (sentymentalnych gł.) powodów wybór właśnie Tego Artysty na obchody 25-lecia Wydarzeń Sierpniowych był dla mnie (i wierzę, że nie tylko dla mnie) wyjątkowo trafny. I nie zawiodłam się. Chyba wiem, czego nam zabrakło do pełnego odbioru tamtego muzycznego wydarzenia; piątkowego wieczora 26 sierpnia AD. 2005 powinniśmy się znaleźć na dziedzińcu gdańskiej Stoczni, wśród tłumu, pod rozgwieżdżonym niebem... I poczuć... siłę... jedność... i wiatr od morza na twarzy... I zapamiętać na zawsze to uczucie.

Pozdrawiam serdecznie.