05.10.2010, 14:43
Wczoraj Cohen w Spodku. 3,5 godziny magicznej podróży w zaczarowany świat muzyki. 28 utworów, w tym oczywiście te najważniejsze, najbardziej znane. Na koniec 3 bisy z 7 piosenkami, w tym absolutnie chwytające za serce wykonanie If It Be Your Will. Mistrz w rewelacyjnej formie, nie tylko wokalnej. Znakomity zespół, z czego Dino Soldo ( m.in. sax i harmonijka ), Neil Larsen ( hammond ) i Javier Mas ( bandurria, archilaud, gitary akustyczne ) to artyści absolutnie wybitni. Wstęp do Who By Fire wykonany przez tego ostatniego powalał na ziemię. Teraz coś, co na gruncie tego forum może zostać uznane za herezję, tj. porównanie do lipcowego wydarzenia we Wrocławiu. Nie wiedziałem, że to kiedyś napiszę, ale koncert Cohena stawiam wyżej od Marka. Po pierwsze realizacja. Świetny dźwięk ( a siedziałem znacznie dalej, bo w zasadzie na samym końcu ) bez żadnych pogłosów, co pozwalało całkowicie cieszyć się muzyką. Dalej, dwa telebimy ukazujące cały koncert ( wielkie brawa dla operatora kamery ). Długość koncertu ( w tym bisów ) oraz zakres repertuaru. To wszystko spowodowało, że wychodząc z koncertu nie było żadnego "ale". Jako słuchacz czułem się spełniony i w pełni usatysfakcjonowany. W przypadku Marka, to "ale" - dla każdego rzecz jasna w różnym wymiarze - się pojawiło. Na koniec element zaskoczenia. U Marka aranżacja utworów jest taka sama. Po wysłuchaniu koncertu z Royal Albert Hall doskonale wiedziałem więc, co mnie czeka w lipcu. To był mój błąd, bo wszystko co usłyszałem, dokładnie znałem. W przypadku Cohena, każdy utwór był czymś nowym ( fakt, odpuściłem sobie wysłuchanie koncertu z Londynu z 2008 roku ). I tak na sam koniec: w przeciągu dwóch lat Cohen wypuścił dwa koncertowe wydawnictwa. A Mark ??? Of Course nie zmienia to faktu, że Mark był, jest i pozostanie dla mnie szczególnym artystą. Towarzyszy mi od 20 lat i to się nie zmieni. W kategoriach absolutnych stoi na samym szczycie ( obok PF, Gilmoura i Watersa ). Ale tegoroczny koncert z tym wczorajszym przegrywa. A teraz czekam na forumowy lincz 