Nowy album "Privateering"

[Ania_M]

Uważam, że numitor ma trochę racji. Wiele osób, z którymi słuchałam DS i MK, mówi, że MK gra wszystko "na jedno kopyto", nie odróżniają piosenek z "Brothers in arms" od tych z "On every street", tych z "Get Lucky" od tych z "Privateering", nie odróżniają nawet Davida od Marka (!) i ja im się nie dziwię, czasem sama mam wrażenie "jednego kopyta" odnośnie zespołów, którym się uważnie nie przysłuchuję.

Staram się tłumaczyć, że Mark ma swój styl, że "jedno kopyto" to w jego przypadku jakaś pomyłka, ale trochę to się odbija o ścianę. Pewnie dlatego, że muzyki nie da się wytłumaczyć, jej trzeba posłuchać po prostu, a z niewolnika nie ma robotnika.
Wszyscy wiemy, że to nie tak, ale - tak jak pisał numitor - dlatego, że siedzimy w tym głęboko po same uszy

Aczkolwiek, czy płyt solowych nie da się rozróżnić - to z tym bym już polemizowała.
"Brothers in arms"&"On every street"
"Golden Heart"&"Shangri-La",
"Get Lucky"&"Privateering"
są dla mnie podbne jeśli chodzi o klimat, można mnie obudzić o północy i nie pomylę się odnośnie ich zawartości, ale za nazwiskiem Knopfler kryje się pewien styl, od którego Mark się już nie odżegna i trudno, by nie było tego słychać na jego płytach