Kill To Get Crimson

[koobaa]

Originally posted by dudageo@Sep 22 2007, 05:11 PM
Bogate instrumentarium, dŸwięki głęboko zakorzenione w folku (miejscami odczuwam wręcz "baœniowy" klimat), œwietne teksty... Oczywiœcie, to nie znaczy, że poprzednie były gorsze... wcale nie... To znaczy przede wszystkim, że Marek spełnił moje muzyczne oczekiwania i życzyłbym sobie słuchać takiego Marka cały czas (chociaż wiem, że nie powinienem go ograniczać swoimi zachciankami, bo on i tak przy następnym albumie wszystkich zaskoczy ).

Witaj Tomek, dobrze, że jesteœ z powrotem . Cieszę się, że podzielasz moje zdanie. Ja ten ALBUM ustawiam na równi z największymi dziełami Marka w całej jego karierze. Powalił mnie na kolana i absolutnie nie mam ochoty się podnosić.
Spodobało mi się to Twoje okreœlenie "baœniowy" - bo taki dokładnie miejscami ten album jest. Bardzo celnie.

Andrzeju

Żeby kogoœ(coœ) pochwalić - trzeba mieć mocne argumenty, ktore przekonały by przeciwników

Do dobrej muzyki nie trzeba nikogo przekonywać, moim zdaniem. A już na pewno nie ma co nikogo namawiać. Jedni lubiš herbatę słodzonš inni lubiš gorzkš a jeszcze inni herbaty nie lubiš. Wydaje mi się, że to kwestia intuicji i po prostu upodobań. Nie zamierzam podawać żadnych argumentów, które miałyby kogokolwiek przekonać do nowego albumu MK. Albo się komuœ podoba albo nie. Może faktycznie warto dać mu trochę czasu...? Ja bardzo się cieszę, że trafił do mnie od pierwszego przesłuchania. Bardzo się cieszę, że mogę być œwiadkiem narodzin jednego z najlepszych albumów Mistrza w jego karierze! Chyba się powtarzam ale co tam, naprawdę to przeżywam .

- cišgle jestem na etapie totalnej fascynacji, bo mialem okazje usłyszeć trzy utwory z tej płyty na żywo w Berlinie, a czasem pierwsze doznania mogš być całkowicie mylne.

Jeszcze nie zdšżyłem pogratulować Ci udanego szturmu na Berlin . Najszczersze gratulacje - pokazałeœ, że chcieć to móc. Uwielbiam się przekonywać, że to hasło wcišż ma zastosowanie. Jestem jego goršcym wyznawcš i podziwiam każdego, kto udowadnia, że to prawda. Szacuneczek
Oczywiœcie jestem pewien, że Twoje pierwsze doznania pozostanš entuzjastyczne w miarę upływu czasu.

- cišgle zastanawiam sie czy Mark rzeczywiœcie przekazal nam muzykę w stylu lat 50-60 tych, o którym to stylu tak dużo sie mówi.

Na pewno nie dosłownie, ale w fantastycznej przenoœni w postaci niektórych elementów, takich jak charakterystyczne Shadowsowskie brzmienie gitary w większoœci utworów, miejsce akcji wielu z nich (Secondary Waltz, We Can Get Wild, Let It All Go, Madame Geneva's), znakomite teksty nawišzujšce do tamtych czasów, czy choćby poprzez okładkę - obraz który powstał w 1958r.

cišgle zastanawiam się(tu leciutko w wyniku Waszych konkluzji) czy Mark czasem , za mocno nie zamarudził, choc zawsze należy pamiętać, że nie ma lepszej marudy na œwiecie - MARUDY TAK KLIMATYCZNEJ I KLASOWEJ.

Oczywiœcie, że nie zamarudził! Kto Ci takich rzeczy naopowiadał . Daj się porwać tej Muzyce, naprawdę można dać się ponieœć w niezwykłš podróż.

- cišgle zastanawiam sie czy harmonia i układ funkcji melodycznych nie jest zbyt prosty jak na muzyka tej klasy - ale ponoć najprostsze jest najpiekniejsze....no i pomysł
- ciagle wnikam i dopatruję sie inspiracji jaka pokierowała Marka do napisanie danej piosenki i czy nie ma przerostu nad formš wyrazu.

Po co w ogóle zaprzštać sobie głowę takimi rzeczami...? Patrz wyżej. Aha, nie ma przerostu nad formš wyrazu. Absolutnie.

- ciagle zastanawiam się, czy nieco inny styl tej płyty i eksperyment Marka przetrwa pokolenia jak pierwsze płyty DS. Czy rzeczywiœcie ta muzyka jest na tyle nowatorska i ponadczasowa jak ta z analogicznych czasów strejsów.

Czy ta muzyka jest nowatorska? Tego nie wiem, pewnie nie jest. Czy jest ponadczasowa? Zdecydowanie tak, przetrwa wszystko. Gdybym zaczšł słuchać muzyki Marka Knopflera od tego właœnie albumu - zachwyciłbym się tak bardzo, że całš poprzedniš jego twórczoœć porównywałbym właœnie do tej płyty. Jest genialna. Dorównuje najlepszym płytom DS. To moja opinia oczywiœcie.

- cišgle zastanawiam sie czy zbyt mocno już nie pokochałem tej płyty, przede wszystkim za dojrzałoœć,klimat,całkowity profesionalizm i kulturę muzycznš.

I think I Love You Too Much...? Pewnie nie Andrzeju, przecież to niemożliwe by pokochać zbyt mocno .