Najlepsze Koncertowe Wykonania Ds

[koobaa]

A ja nadal upierać się będę przy wersji alchemicznej... Owszem, Bazylea jest œwietna, ale jak dla mnie dopiero od momentu kiedy Mark przestaje œpiewać... Ten kawałek moim zdaniem najlepiej brzmi kiedy Mark œpiewa go dynamicznie, na Alchemy, wręcz wykrzykuje niektóre wersy, to bardzo wymowne jak dla mnie. Słychać tam w jego głosie emocje, słychać energię, która jest niezbędna do tego wykonywania tego kawałka. Jeœli chodzi o gitarowe piruety, to wcale moim zdaniem nie odstępujš tym z Bazylei.
Co nie podoba mi się w wersji szwajcarskiej to:
- słaby wokal MK (mało dynamiczny, za bardzo gawędziarsko-mruczandowo-podnosowy )
- gitara Paula Franklina - paradoksalnie nie pasuje mi tam to brzmienie (w innych numerach DS sprawdza się całkiem fajnie, np. BIA),
- fakt, że Mark chwyta za Pensę tak póŸno w trakcie tego utworu. Wolałem kiedy zaraz po znakomitym wstępie, zmieniał szybko Nationala na elektryka i już wtedy się działo... (patrz - Alchemy)
- właœnie to charakterystyczne wejœcie zaraz po akustycznym wstępie... w Alchemy aż wszystko się trzęsie z wrażenia, w Bazylei - nie.

Ale to oczywiœcie bardzo subiektywne podejœcie do tematu Telegraph Road nawet na albumie nie brzmi moim zdaniem tak dobrze jak na Alchemii.

PS. Pablo, pozdrów ode mnie Trójmiasto