Manchester

[ania]

Noca na lotnisku… czasu pod dostatkiem na rozliczenie tysiaca i jednej mysli…te pierwsze rzecz jasna zwiazane z koncertem plus tej jednej o osobie, ktorej mi na nim brakowala najbardziej- taty :-) w koncu gdyby nie on nie mialabym pojecia, ze mozna tak pieknie zagrac so close and SO FAR AWAY from u in one time dalej zylabym w niewiedzy, ze Romeo i Juliet brzmi rewelacyjnie jesli zagrane na zywca

All the road running… running…on and on…running all the road…
Musze sie przyznac, ze w czasie podrozy na koncert- wsrod tego tysiaca mysli zawieruszyla sie jedna watpiaca. Bowiem w glowie uporczywe leglo sie pytanie: czy warto gniesc sie szesc godzin w autokarze dla dwoch muzyki…a w perspektywie nocka na lotnisku (nie lubie przeciagow )dodam tylko, ze kolejna ze zlotych mysli o manierze wokalnej Emmy bynajmniej nie skracala podrozy…Tak sie sklada, ze za kazdym razem jak jestem w drodze nie mam najmniejszego problemu ze snem :-) (znajomi smieja sie, ze z tego tytulu powinnam byc non stop w podrozy- przynajmniej bede chodzic wyspana i spokoj bedzie ) slowem ‘przespalam’ owo goraczkowe rozmyslanie :-)
Po dotarciu na miejsce okazalo sie, ze plan zostawienia bagazy na stacji autobusowej wzial w leb bo zadnej przechowalni tudziez skrytek na stacji autobusowej nie bylo
Wbrew pozorom brak taksowek- wcale a wcale mnie nie zniechecil… goraczkowo rozmyslac, co poczac z dobytkiem zaczelam w momencie, gdy na stacji kolejowej powiedziano mi, ze z powodu zamachu bombowego i tam zlikwidowano przechowalnie bagazu. Co tu duzo gadac- nie chcialam wparowac na koncert zziajana jak parowozik z dwudziestokilowym plecakiem i wywieszonym jezorem. Panowie bileterzy widzieli pewnie i wiekszych desperatow ode mnie, ale mam juz swoje lata i najwyzszy czas zachowywac sie przyzwoicie koniec koncow przyszlo mi jednak zziajac sie, nadzwigac no i jezor wywalic…
A pisze to wszystko z powodu jednego. Zywot tragarza nielatwym jest, ale pozwolil zapomniec na chwil pare o jakichkolwiek obawach dotyczacych tego, co nieuchronnie mialo sie wydarzyc KONCERTU!!! Zrzucilam przytargane rzeczone 20 kilo dobytku i pobieglam szukac swojego miejsca. Nie bylo to mistrzostwo swiata- nie udalo mi sie kupic miejsca pod scena, ale nie mam, co narzekac na to swoje. Przyzwoita odleglosc od sceny zaoszczedzila mi wysilanie z calych sil wzroku :-)… zreszta i tak czesc koncertu przesiedzialam z zamknietymi oczami bo po prostu nie znosze tlumow i egoistycznie chce zostac z Markiem sam na sam
Znajac opisy ekipy hamburskiej i set liste na pamiec wydawaloby sie, ze niewiele zostalo do dodania… ale musze po prostu dwie rzeczy:
- ten bursztyn Marka wydaje z siebie cudo dzwieki…ten jego styl gry jest genialany!!! Juz kiedys pisalam, ze najbardziej podoba mi sie WYCZUCIE z jakim on szarpie za struny…raz agresywanie, a za chwile tak czule, ze serce topi sie niczym lody smietankowe pod kosciolem Swietego Jakuba
- maniera wokalna Emmy… wlasciwie powinnam skopiowac Robsona do diabla z plagiatem calkowicie sie z nim zgadzam…jedno tylko spostrzezenie zatwardzialego sceptyka – ona w kazdej piosence wykorzystuje ta maniere…stad nie przekonuje mnie do siebie. Co nie zmienia faktu, ze jestem pod wrazeniem jej silnego glosu! Zwlaszcza, ze ostatnimi czasy slyszy sie same ‘wiatraki’ co to wiatru jedynie swoim spiewaniem narobia…

tak wiec siedze sobie noca na lotnisku i wspominam sobie do woli :-)
a wszystko dla taty- zeby mi pozniej bledy ortograficzne sprawdzil :-)