Rocznica katastrofy smoleńskiej - refleksje i wrażenia

[Ania_M]

Przykro mi, że z tragedii 96 ludzi, którzy byli na pokładzie Tupolewa, i ich rodzin, w ciągu roku zrobiono spektakl polityczny i okazję do obrzucania się błotem, bezczeszcąc przy okazji pamięć i szacunek należny zmarłym.

Nie umniejszając zeszłorocznej katastrofy, mam dosyć Smoleńska w mediach, i choć wypada mi oglądać co dzień wiadomości ze względu na zbliżającą się maturę z Wiedzy o Społeczeństwie, funduję sobie czasem dzień bez telewizora, i czytania serwisów informacyjnych, bo to jedyny sposób, żeby od tego odpocząć, i to, moim zdaniem, jedna z przyczyn zrobienia z 10.04.2010 jedynie sprawy politycznej.

Co zmieniło się w moich poglądach od zeszłego roku? Na podstawie nagrań z wieży kontrolnej, wydaje mi się, że tak całkowicie wypadek to nie był, aczkolwiek wolałabym jednak, z dwojga złego, się mylić. Jest to jednak sprawa tak złożona i delikatna, że pewnie dużo wody w rzece upłynie, nim poznamy prawdę rzeczywistą lub wygodną.

Czytam "Wyborczą", "Rzepę" i "Uważam Rze", bo lubię, a partii politycznych nigdy nie miałam i nie mam ulubionych. Raczej skłaniam się ku konkretnym politykom, jak ktoś jest w porządku, to mało mnie interesuje, z jakiego wywodzi się ugrupowania.

Pod Pałacem wczoraj nie byłam, ale byłam rok temu, i to było przeżycie nie do opisania.

Naiwna świeżo po wydarzeniu byłam niesamowicie, łudząc się, że katastrofa zmieni na lepsze polską scenę polityczną.

I jeszcze Wam powiem, że czasem wśród tych awantur i hałasu bardzo mi brak tej zeszłorocznej zadumy i poczucia wspólnoty. Szkoda, że na co dzień tak nie potrafimy jako naród. Szkoda, że tylko "od święta", przy okazji jakiejś tragedii.